Τα 30 καλύτερα soundtracks

To “The Hollywood reporter” δημοσιεύει τη λίστα με τις 100 καλύτερες μουσικές υποκρούσεις της ιστορίας του κινηματογράφου.

Δεν πρόκειται απλά για την γνώμη  ή το πόνημα κάποιου blogger, αλλά είναι το αποτέλεσμα σχετικής ψηφοφορίας των μουσικών-μελών της Αμερικανικής ακαδημίας κινηματογράφου. Οπότε είναι έγκυρη, αλλά αναπόφευκτα αμερικανοκεντρική.

Οι 30 καλύτερες μουσικές υποκρούσεις είναι:

1. Ο Νονός (1972, Κόπολα), Νίνο Ρότα

2. Τα Σαγόνι του Καρχαρία (1975, Spielberg), John Williams

3. Ο Πόλεμος των Άστρων (1977, George Lucas), John Williams

4. O Καλός, ο Κακός και ο Άσχημος (1966, Sergio Leone), Ennio Moricone

5. Ψυχώ (1960, Χίτσκοκ), Bernard Hermann

6.O Εξωγήινος (1982, Spielberg), John Williams

7. O Λώρενς της Αραβίας (1962, David Lean), Maurice Jarre

8. Όσα Παίρνει ο Άνεμος (1939, Victor Fleming) Max Steiner

9. Οι Κυνηγοί της Χαμένης Κιβωτού (1980, Spielberg), John Williams

10. Chinatown (1974, Roman Polanski), Jerry Goldsmith

11. Casablanca (1942, Michael Curtiz) Max Steiner

12. H Αποστολή (1986, Michael Cimino), Ennio Moricone

13. Δόκτωρ Ζιβάγκο (1964, David Lean), Maurice Jarre

14. Breakfast at Tiffany’s (1961, Blake Edwards), Henry Mancini

15. Και οι 7 ήταν υπέροχοι (1960, John Sturges), Elmer Bernstein

16. Στενές επαφές τρίτου τύπου (1977, Spielberg), John Williams

17. Η Μεγάλη Απόδραση (1963), Elmer Bernstein

18. Οι Δρόμοι της Φωτιάς (1981), Βαγγέλης Παπαθανασίου

19. Vertigo (1958, Χίτσκοκ), Bernard Hermann

20. Η Λίστα του Σίντλερ (1993, Spielberg), John Williams

21. O Mάγος του Οζ (1939), Herbert Stothart

22. To Kill a Mockingbird (1962) Elmer Berstein

23.  Πολίτης Κέην (1941, Orson Welles) Bernard Hermann

24. American Beauty (1999, Sam Mendes), Thomas Newman

25. O Χρυσοδάχτυλος (1964), John Barry

26. Ο Ροζ Πάνθηρας (1963, Blake Edwards), Henry Mancini

27. Μπεν Χουρ (1959,William Wyler), Miklos Rozsa

28. Alien (1979, Ridley Scot), Jerry Goldsmith

29. Χορεύοντας με τους Λύκους (1990,) John Barry

30. Στη σκιά των 4 Γιγάντων (1959, Χίτσκοκ), Bernard Hermann

Μοναδικός Έλληνας ο Βαγγέλης Παπαθανασίου που εμφανίζεται και στην 35η θέση με τους Blade Runners του Ridley Scott.

Γενικά, η λίστα κυριαρχείται από John Williams, Bernard Hermann, Elmer Berstein, John Barry. Αλλά και τους Ιταλούς Ρότα και Μορικόνε σε πολλές άλλες ταινίες (στις υπόλοιπες μέχρι το 100)

Λάθος, κύριε Βαρθολομαίε…

Μου κάνει εντύπωση που  δεν σχολιάστηκε σχεδόν καθόλου -ούτε  από ΜΜΕ αλλά ούτε και από μεγάλα blogs- το πόσο ταπεινωτικός υπήρξε ο τρόπος που έγινε η δεκάλεπτη -και σχεδόν στα κρυφά- συνάντηση του Βαρθολομαίου με τον Ομπάμα.

Μάλιστα, ταπεινωτικός!  Αντιγράφω από το “ΠΑΡΟΝ” της περασμένης Κυριακής:

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος είχε υποχρέωση να προστατεύσει το κύρος του θεσμού που εκπροσωπεί. Είναι ο ηγέτης της Ορθοδοξίας και των εκατομμυρίων πιστών της και δεν είναι δυνατόν να τρέχει στα ξενοδοχεία, ζητιανεύοντας μια λιγόλεπτη συνάντηση με τον νέο αμερικανό Πρόεδρο…
Εδώ είμαι, κύριε Ομπάμα, στο Φανάρι της Ορθοδοξίας, που βρίσκεται υπό διωγμό κι αν επιθυμείτε να έρθετε, καλοδεχούμενος, θα έπρεπε να διαμηνύσετε στον αμερικανό Πρόεδρο, Παναγιώτατε. Και από κει και πέρα ας έκανε ό,τι ήθελε. Θα ήσασταν πρώτη είδηση στον κόσμο για την αγέρωχη στάση σας. Και θα είχατε προσφέρει τεράστια υπηρεσία στην Ορθοδοξία.

Ο κύριος Ομπάμα αρνούμενος να πάει στο Φανάρι, όπως έκαναν όλοι οι προκάτοχοί του, προσέβαλε βάναυσα όλους τους ορθόδοξους όπου γης, βάζοντας στο ίδιο καλάθι το παγκόσμιο σύμβολο της Ορθοδοξίας με τους… μουφτήδες, αλλά και συνειδητά υποβαθμίζοντας τη συνάντηση με την επιχείρηση απόκρυψής της, για να μην… παρεξηγηθεί (ας το βλέπει αυτό ο Ελληνισμός της Αμερικής). Όπως και με το ότι δεν βρήκε να πει δυο λέξεις για την Αγιά Σοφιά, το μνημείο – σύμβολο του Βυζαντίου και της Χριστιανοσύνης. Απλώς χαρακτήρισε το… θέαμα εκπληκτικό…
Όλα στον βωμό του συμφέροντος. Ξέχασε τα ιδανικά για τα οποία μας μιλούσε όσο ήταν υποψήφιος Πρόεδρος…

Τούτων λεχθέντων, θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας πάντως ότι οι Ορθόδοξοι ιερείς -ιδίως οι εκτός Ελλάδος- έχουν αποδείξει ότι είναι εξαιρετικοί διπλωμάτες. Ίσως να υπήρξε παρασκήνιο που δεν γνωρίζουμε και που να δικαιολογεί την κίνηση του Πατριάρχη. Δεν ξέρω. ..Σε πρώτη ανάγνωση πάντως η όλη ιστορία της συγκεριμένης συνάντησης είναι εντελώς -με το συμπάθειο- ξεφτίλα.

Οι 5 πιο πράσινες πόλεις στον κόσμο

Το Howstuffworks.com (http://science.howstuffworks.com/five-amazing-green-cities4.htm) δημοσίευσε πρόσφατα ένα άρθρο για τις 5 πιο πράσινες πόλεις του κόσμου: (”Πράσινες”, με την οικολογική έννοια, βεβαίως)

1. Ρέκιαβικ-Ισλανδία (πληθ. 115.000)

Ηλεκτρισμός 100% από ήπιες μορφές ενέργειας (Γεωθερμία, υδροηλεκρτρισμός)

2. Βανκούβερ-Καναδάς (πληθ. 560.000)

Ηλεκτρισμός 90% από υδροηλεκτρικά φράγματα. Πρωτοποριακές πρωτοβουλίες για πράσινο περιβάλλον
3. Πόρτλαντ-ΗΠΑ, Όρεγκον (πληθ. 500.000)

920.000 στρέματα πάρκων, 120 χλμ ποδηλατοδρόμων και μονοπατιών, εκατομμύρια στρέμματα προστατευμένου δάσους, σχέδιο για 100% ήπιες μορφές ενέργειας μέχρι το 2010, “πράσινα κτίρια”

4. Κοπεγχάγη - Δανία. (πληθ.1.700.000)

Οικολογική συγκοινωνία (πολλά ποδήλατα-λίγα αυτοκίνητα), καθαρά νερά, καθαρό λιμάνι, 5600 ανεμογεννήτριες, πρωτοποριακές τεχνολογίες προστασίας του περιβάλλοντος.

5. Μάλμοε-Σουηδία (πληθ. 280.000)

Σεβασμός στην παραδοσιακή αρχιτεκτονική, πρωτοποριακές τεχνολογίες για μείωση των ρύπων και ήπιες μορφές ενέργειας, κήποι στις στέγες των σπιτιών

Φιλοκυβερνητικό σχόλιο 1

Αναδημοσιεύω ένα από τα φιλονεοδημοκρατικά σχόλια που αναρτήθηκαν από ανώνυμους στο PRESS-GR (βλ. το προηγούμενο post μου).

Δεν διαφωνώ με όλα όσα αναφέρονται στο σχόλιο, αλλά ωραιοποιεί βλακωδώς κάποιες καταστάσεις υπέρ της ΝΔ. Τα δικά μου σχόλια είναι με πλάγια γράμματα.

9 ΓΕΓΟΝΟΤΑ που πρέπει να θυμόμαστε όλοι:

1.Μία ΜΟΝΟ μέρα μετά την ορκωμοσία της ΝΔ το 2004, οι Αμερικάνοι αναγνώρισαν τα Σκόπια με το όνομα Μακεδονία. Γιατί δεν το είχαν κάνει 8 χρόνια επί Σημίτη; Αυτά τα πράγματα θέλουν προετοιμασία, ΕΤΥΧΕ την ίδια μέρα που έχασε τις εκλογές ο Σημίτης να καταθέσουν την αναγνώριση; Προφανώς ο Σημίτης ήταν o άνθρωπός τους και δεν ήθελαν να τον πλήξουν πολιτικά. Δεν θέλει πολύ φαντασία να καταλάβει κανείς γιατί ο Σημίτης παρέδωσε στο Γιωργάκη το δαχτυλίδι, χωρίς να γίνει κανονικό συνέδριο εκλογής αρχηγού, όπως το 1995. Είχε εντολή.

Λίγο τραβηγμένο δεν είναι ρε φίλε ότι τον Σημίτη τον διώξανε επειδή δεν συμφωνούσε στο Σκοπιανό; Ο Σημίτης έφυγε επειδή τον βρίζανε οι πάντες, όπως βρίζουν τώρα τον Καραμανλή. Αλλά είναι γεγονός ότι οι Αμερικανοί προτιμούσαν τον Παπανδρέου από τον Καραμανλή. Και είναι επίσης γεγονός ότι η όλη διαδικασία αναγνώρισης -που πάντως δεν έγινε την επόμενη της εκλογής Καραμανλή- έγινε με πούστικο τρόπο.

2.Το 2005 ήλθε το σχέδιο Ανάν. Ο Καραμανλής (μαζί με το μακαρίτη τον Παπαδόπουλο) είπε όχι στο σχέδιο Ανάν. Τότε άρχισαν τα όργανα από τους καναλο-εκβιαστές (κάνε ότι σου λέμε αλλιώς σε ρίχνουμε).

Ο Καραμανλής, σου θυμίζω αγαπητέ μου, είπε “ναι” στο σχέδιο Ανάν. Απλά το είπε λίγο ανόρεχτα.

3. Το 2006 άρχισαν οι συνεννοήσεις με τους Ρώσους για τους αγωγούς. Κεντρικό πρόσωπο στις εξελίξεις ο Βουλγαράκης, που αποκάλυψε ότι οι Αμερικανοί παρακολουθούσαν τα τηλέφωνα του Καραμανλή και κάποιων υπουργών, μέσω της Vodafone του Κορωνιά και της Ιντρακόμ του Κόκκαλη στην Παιανία.

Δεν ήταν ο Βουλγαράκης αυτός που έβγαλε στη φόρα το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων. Και επίσης ο Βουλγαράκης δεν έχει σχέση με τους αγωγούς. Και “οι αγωγοί” είναι ένας που δεν πρόκειται να γίνει ποτέ.

4. Ο Καραμανλής βάζει το Βουλγαράκη στο Ναυτιλίας και προωθεί τη συμφωνία για ιδιωτικοποίηση των λιμανιών ΟΛΠ και ΟΛΘ.

Πάλι ο Βουλγαράκης; Μήπως, ρε ανώνυμε, είσαι ο Βουλγαράκης; Και δεν καταλαβαίνω γιατί αυτό με τα λιμάνια είναι σπουδαίο επίτευγμα (άσε που οι Κινέζοι του ΟΛΘ λακίσανε όταν κατάλαβαν με τι είχαν να κάνουν)

5.Παραμονές των εκλογών του 2007 καίγεται η Πελοπόννησος. Μετά τη νίκη του Καραμανλή το Σεπτέμβριο υπογράφεται η τελική συμφωνία για τους αγωγούς με τον Πούτιν και κερδίζουν οι κινέζοι της Cosco (μετά από διεθνή διαγωνισμό) τα λιμάνια. Ο Βουλγαράκης είναι στο στόχαστρο της ΝSA.

Μεγάλες πιένες ο Βουλγαράκης.

6.Μάρτιος 2008. Ο Καραμανλής ταπεινώνει τον προκλητικά φιλοσκοπιανό πλανητάρχη Μπούς στο Βουκουρέστι, με τη βοήθεια του Σαρκοζί. Πριν το Βουκουρέστι οι Αμερικανοί απειλούν, μετά σιωπούν. Οι σκοπιανοί συνεχίζουν το βιολί τους.

Για τον Βουλγαράκη, κουβέντα;

7.Σεπτέμβριος 2008. Δύο υπόδικοι για κακουργήματα καναλάρχες (Κοντομηνάς, Κυριακού) και τρείς που τρέφονται μόνο από δημόσια έργα (Μπόμπολας, Λαμπράκης, Βρυώνης) αρχίζουν συντονισμένη επίθεση στον Καραμανλή για μία αντιπαράθεση μεταξύ δημοσίου-μονής Βατοπεδίου που σερνόταν από το 2000, επί Σημίτη. Χρηματικές δοσοληψίες που να εμπλέκουν υπουργούς δεν φαίνονται πουθενά.

Το σκάνδαλο όμως έγινε και τα οικοπεδα τα φάγανε. Και αυτό έγινε επί ΝΔ, όχι επί Σημίτη. Το πρόβλημα είναι που τόλμησαν να το βγάλουν στη φόρα;(ο Βουλγαράκης πού είναι;)

8.Το Δεκέμβρη αρχίζουν ταραχές στην Αθήνα, που μεταδίδονται ακαριαία σε όλο τον κόσμο (πώς γίνεται να είναι στημένα τα ξένα τηλεοπτικά συνεργεία στο Σύνταγμα πριν αρχίσουν τα επεισόδια κανείς δεν μπορεί να το εξηγήσει) με αφορμή το θάνατο ενός νεαρού από αστυνομικό στα εξάρχεια.

Δηλαδή, αν κατάλαβα καλά, οι Αμερικανοί έκαναν τα επεισόδια; Πράγμα που σημαίνει ότι ο αστυνομικός που σκότωσε τον Αλέξη είναι πράκτορας της NSA!

9.Ιανουάριος 2009. Οι καναλάρχες έχουν καθημερινά πρώτο θέμα τις κραυγές του Γιωργάκη να γίνουν εκλογές (μόλις ενάμισυ χρόνο από τις προηγούμενες, πού ξανακούστηκε;). Αφορμή είναι αμφισβητούμενης φερεγγυότητας γκάλοπ που βγάζουν οι ίδιοι κάθε σαββατοκύριακο.

Παρατηρώ ότι τα γκάλοπ είναι “αμφισβητούμενης φερεγγυότητος” όταν βγάζουν από κάτω τη ΝΔ.

ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ;

Το νέο επικοινωνιακό παιχνίδι της ΝΔ

Παρατηρώ ότι τώρα τελευταία έχουν κάνει την εμφάνισή τους σε δημοφιλή ειδησεογραφικά blog,  όπως το Press-gr και το Troktiko, διάφορα σχόλια που είναι κάπως περίεργα. “Περίεργα”, επειδή διαφέρουν από τα συνηθισμένα σχόλια: δεν είναι καθόλου παρορμητικά, είναι καλά δομημένα (με αρίθμηση μάλιστα), είναι καλογραμμένα και, κυρίως, είναι καταφανέστατα φιλοκυβερνητικά! Επαναλαμβάνονται τα ίδια σε διαφορετικά blogs και σε διαφορετικά posts. Και το πιο ενδιαφέρον, είναι ανώνυμα!

Είναι ολοφάνερο ότι τα σχόλια αυτού του τύπου εκπορεύονται από τη Νέα Δημοκρατία. Πάντα ήταν καλοί στο επικοινωνιακό παιχνίδι στη ΝΔ (αλλά όχι στην ουσία). Για την πάρτη τους, καλά κάνουν. Το έχουν πάρει χαμπάρι ότι ένα μεγάλο μέρος του επικοινωνιακού -άρα και του πολιτικού- παιχνιδιού έχει μετακινηθεί στα blogs, και έχουν αρχίσει να κάνουν παιχνίδι.

Δεν φαντάζομαι να τους ενθουσιάζει πολύ που αναγκάζονται να καταφεύγουν σ’ αυτόν τον τρόπο αντίδρασης, μπροστά στον καταιγισμό των αρνητικών άρθρων και σχολίων που κατακλύζει τα blogs, αλλά δεν έχουν και άλλες επιλογές. Θα τους βόλευε περισσότερο να φτιάχνανε τα δικά τους blog, αλλά ποιος θα επισκεπτόταν ποτέ ένα site που θα εκθείαζε το -ανύπαρκτο- έργο της ΝΔ;

Το επόμενο βήμα θα είναι να αρχίσουν να τα “ακουμπάνε” στους bloggers, όπως “τα ακουμπάνε” στους μεγαλοδημοσιογράφους και στους εκδότες.

Συν τοις άλλοις, αυτή η καινούργια τάση θα είναι ένα ακόμα “καρφί στο φέρετρο” του έντυπου Τύπου.

Ο Βγενόπουλος στην Ολυμπιακή

Σίγουρα είναι καλό νέο που ο Βγενόπουλος αγόρασε την Ολυμπιακή.

Το όλον γεγονός έδωσε και μια ευκαιρία στους ουτιδανούς της κυβέρνησης (Χατζηδάκις και λοιποί πανάσχετοι) να παινευτούνε και να δηλώσουν -με την προσήκουσα σοβαρότητα- πως είναι πολύ υπερήφανοι που “κατόπιν ενεργειών τους”  σώθηκε η Ολυμπιακή.

Δεν καταλαβαίνω γιατί καμαρώνουν σα γύφτικα σκεπάρνια στην κυβέρνηση…Την Ολυμπιακή δεν την έσωσαν αυτοί, την έσωσε ο Βγενόπουλος. Αυτοί, όπως και όλοι οι προηγούμενοι, το μόνο που φρόντισαν ήταν να την απαξιώσουν.

Τώρα βέβαια, αν “σώθηκε” πραγματικά η Ολυμπιακή, είναι μια άλλη ιστορία. Και μια μεγάλη  κουβέντα.

Ο Βγενόπουλος, από ό,τι φαίνεται, είναι ένας ικανός και έξυπνος επιχειρηματίας. Αλλά για την πάρτη του. Δεν τον έχω για να επιδίδεται και πολύ σε εθνοσωτήριες δραστηριότητες και εγχειρήματα. Το προηγούμενο με τον ΟΤΕ είναι χαρακτηριστικό: αφού πρώτα αγόρασε ένα καλό ποσοστό, μετά το πούλησε στους Γερμανούς (δεν θυμάμαι αν μίλησε κανένας για “σωτηρία” του ΟΤΕ τότε). Ως γνωστόν, ο απλούστερος τρόπος για να προβλέψεις τη μελλοντική συμπεριφορά ενός ανθρώπου είναι να λάβεις υπόψη τη συμπεριφορά του στο παρελθόν. Και εδώ οι αναλογίες είναι εντυπωσιακές.

Η δουλειά του Βγενόπουλου δεν είναι να σώζει εταιρείες που χρεωκόπησαν άλλοι. Η δουλειά του είναι να βγάζει λεφτά. Ο Βγενόπουλος δεν έβγαλε λεφτά χαρίζοντας λεφτά. Γι’ αυτό και δεν πιστεύω ότι όλη αυτή η εκδοχή της “σωτηρίας” της Ολυμπιακής είναι τόσο απλή. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε τις λεπτομέρειες της συμφωνίας. Γιατί ακόμα δεν τις έχουμε δει!

Και κάτι άλλο που δεν μου άρεσε καθόλου: Ο Βγενόπουλος το έπαιξε και συναισθηματικός. Είπε: “θεωρώ ότι κάναμε το καθήκον μας, θεωρώ ότι θα ήταν αδιανόητο να μην υπήρχε Ολυμπιακή. Γνωρίζουμε τις ευθύνες μας.”

Εγώ υποψιάζομαι ότι το μόνο καθήκον του Βγενόπουλου είναι να πραγματοποιεί κέρδη. Αυτό δεν είναι καθόλου κακό (αυτό που είναι κακό είναι να χάνεις λεφτά). Αλλά μην μας παραμυθιάζουν κιόλας!

Από την άλλη μεριά, είναι αλήθεια ότι δεν αποκλείεται  η Ολυμπιακή να μπορέσει να γίνει κερδοφόρα με ένα σωστό management. Γιατί έχει αρκετά δυνατά σημεία: έχει εξαιρετικό brand name, εξασφαλισμένη πελατεία (όλοι οι Έλληνες συν αυτοί της ομογένειας), καλή τεχνική βάση (όπως λένε). Επιπλέον έχει εξασφαλισθεί (με ψιλοεκβιασμούς) η συγκατάθεση των εργαζομένων. Και υποψιάζομαι, ότι υπάρχουν πολλά ακόμα σημεία στη συμφωνία  που κάνουν την αγορά της Ολυμπιακής ακόμα πιο συμφέρουσα.

Εν πάση περιπτώσει -παρ’όλα αυτά- η πώληση της Ολυμπιακής είναι, με τα μέχρι στιγμής δεδομένα, θετική εξέλιξη. Αλλά ας κρατάμε μικρό καλάθι.

Θεωρία των Συστημάτων. Αξιώματα

Η θεωρία των Συστημάτων είναι ένα σύνθετο επιστημονικό πεδίο που ασχολείται με πολύπλοκα συστήματα στη βιολογία, στην κοινωνιολογία, στην επιστήμη. Για τη θεωρία αυτή, τα πάντα είναι Σύστημα.

Είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα μεθοδολογία για την ανάλυση μιας ομάδας συνιστωσών που συνεργάζονται για να παραγάγουν ένα αποτέλεσμα. Μπορεί να εφαρμοσθεί σε πολλά επιστημονικά πεδία αλλά και στην καθημερινή ζωή. Δυστυχώς, η χρήση της προϋποθέτει κάποια καλή γνώση μαθηματικών.
Εδώ απλά παρουσιάζεται μια εκλαϊκευμένη και ελαφρώς ψευδοεπιστημονική άποψη για τη θεωρία των συστημάτων.
(ψευδοεπιστημονική, αλλά καθόλου αδιάφορη)

Βασικές Αρχές:

• Το κάθε τι είναι Σύστημα
• Τα πάντα είναι μέρος ενός μεγαλύτερου Συστήματος
• Το Σύμπαν είναι απείρως συστηματοποιημένο, τόσο προς τα πάνω (μεγαλύτερα συστήματα) όσο και προς τα κάτω (μικρότερα συστήματα)
• Όλα τα συστήματα είναι απείρως πολύπλοκα.

Άλλα αξιώματα:

• Τα πολύπλοκα συστήματα τείνουν να παράγουν πολύπλοκες αντιδράσεις στα προβλήματα, αλλά όχι λύσεις..
• Τα συστήματα τείνουν να αναπτύσσονται και, καθώς αναπτύσσονται, μπαίνουν σε ξένα χωράφια.
• Τα πολύπλοκα συστήματα παράγουν απροσδόκητα αποτελέσματα. Η συνολική συμπεριφορά των πολύπλοκων συστημάτων είναι αδύνατον να προβλεφθεί.

• Όσο μεγαλύτερο το Σύστημα, τόσο μεγαλύτερη η πιθανότητα για απροσδόκητη αστοχία.
• Θεμελιώδης αρχή: Τα νέα συστήματα  δημιουργούν νέα προβλήματα.
• Η αρχή του Chatelier: Τα πολύπλοκα συστήματα έχουν την τάση να αντιδρούν στην ίδια τους τη λειτουργία. Καθώς τα συστήματα αναπτύσσονται, έχουν την τάση να αντιτίθενται στον σκοπό της ύπαρξής τους.
• Οι άνθρωποι των συστημάτων δεν κάνουν αυτό που το σύστημα δηλώνει ότι κάνουν.
• Για κάθε σύστημα, υπάρχει ένα είδος ανθρώπων που επωφελούνται από αυτό ή μέσα από αυτό.
• Όσο μεγαλύτερο το σύστημα, τόσο πιο περιορισμένη και πιο εξειδικευμένη είναι η επικοινωνία με τα άτομα
• Ένα πολύπλοκο σύστημα που λειτουργεί αποτελεσματικά είναι βέβαιο ότι έχει εξελιχθεί από ένα απλό σύστημα που λειτουργούσε καλά.
• Ένα νέο πολύπλοκο σύστημα, που έχει σχεδιαστεί από το μηδέν, ποτέ δεν δουλεύει ούτε μπορεί να διορθωθεί για να δουλέψει σωστά.  Πρέπει να αρχίσεις από την αρχή, ξεκινώντας από ένα απλό σύστημα που δουλεύει αποδεδειγμένα αποτελεσματικά.
• Το θεώρημα της λειτουργικής απροσδιοριστίας των συστημάτων: Στα πολύπλοκα συστήματα, η κακή λειτουργία ή ακόμα και η μη λειτουργία μπορεί να μη γίνει αντιληπτή για πολύν καιρό ή και καθόλου.
• Ο νόμος της Αδράνειας των συστημάτων: Ένα σύστημα που λειτουργεί με έναν συγκεκριμένο τρόπο θα συνεχίσει να λειτουργεί με τον ίδιο ο τρόπο ανεξάρτητα από την ανάγκη για αλλαγή και από τυχόν αλλαγές.
• Τα συστήματα δημιουργούν τους δικούς τους στόχους που ακαριαία πραγματοποιούνται.
• Οι εσωτερικές επιδιώξεις και στόχοι του συστήματος έχουν άμεση προτεραιότητα.
• Οι κρίσιμες παράμετροι του συστήματος ανακαλύπτονται τυχαία.
• Επιτυχία ή λειτουργικότητα ενός συστήματος μπορεί να σημαίνει την αστοχία ενός μεγαλύτερου ή ενός μικρότερου συστήματος με το οποίο είναι συνδεδεμένο.
• Οι μεγάλες βελτιώσεις δεν προέρχονται από συστήματα που σχεδιάστηκαν για να επιφέρουν μεγάλες βελτιώσεις.
• Η διανυσματική θεωρία των συστημάτων:  Τα συστήματα δουλεύουν καλύτερα στην κατηφόρα.
• Τα χαλαρά συστήματα διαρκούν περισσότερα και δουλεύουν καλύτερα. Τα “σφιχτά” συστήματα (με κανόνες και περιορισμούς) υποτίθεται ότι είναι πιο αποτελεσματικά αλλά είναι επικίνδυνα για τον εαυτό τους και για τους άλλους.
• Καθώς τα συστήματα γιγαντώνονται, έχουν την τάση να χάνουν βασικές τους λειτουργίες.
• Όσο μεγαλύτερο το σύστημα, τόσο μικροτερη η ποικιλία των αποτελεσμάτων
• Ο έλεγχος στο σύστημα ασκείται από το στοιχείο του συστήματος που έχει την μεγαλύτερη γκάμα αποκρίσεων στα ερεθίσματα του συστήματος και του εξωτερικού περιβάλλοντος.
• Τα τεράστια συστήματα κρύβουν τεράστια σφάλματα
• Διάλεγε τα συστήματά σου με προσοχή

Τι είναι καλό design; 10 κριτήρια

Πότε ένα αντικείμενο είναι σωστά σχεδιασμένο; Ποιές είναι οι προϋποθέσεις για να θεωρείται ότι έχει καλό design;

Ιδού τα κριτήρια:

1. Ένα αντικείμενο έχει καλό design όταν είναι λειτουργικό. Με άλλα λόγια, όταν κάνει αποτελεσματικά τη δουλειά που υποτίθεται ότι πρέπει να κάνει. Π.χ. μια καρέκλα με καλό design πρέπει πρωτίστως να είναι κατάλληλη για να κάθεται κανείς αναπαυτικά πάνω της. Μια τοστιέρα πρέπει πρωτίστως να κάνει καλά τοστ.
2. Ένα αντικείμενο έχει καλό design όταν είναι χρήσιμο και μάλιστα  για -σχετικά- ευρεία κατανάλωση.  Να καλύπτει ανάγκες που αφορούν πολλούς ανθρώπους και όχι για να εξυπηρετεί ειδικές, μεμονωμένες ή εκκεντρικές ανάγκες. Και -ιδανικά- θα πρέπει να δίνει λύση σε κάποιο υπαρκτό πρόβλημα.
3. Ένα αντικείμενο έχει καλό design όταν είναι εύχρηστο. Ο μέσος χρήστης θα πρέπει να μπορεί να το χρησιμοποιήσει και να το χειριστεί με εκολία.  Μια υποπαράμετρος στο σημείο αυτό είναι ότι η διαδικασία εκμάθησης το χειρισμού και της χρήσης του προϊόντος να είναι απλή και, κατά το δυνατόν, προφανής.  Αν στην τοστιέρα του παραδείγματος χρειάζεται να διαβάσουμε επί μισή ώρα τις οδηγίες χρήσης, το design είναι αποτυχημένο.
4. Ένα αντικείμενο έχει καλό design όταν είναι καλοφτιαγμένο. Η ποιότητα υλικών και κατασκευής πρέπει να είναι εξαιρετική. Μια υποπαράμετρος εδώ που αφορά την παραγωγική διαδικασία: τα υλικά κατασκευής ενός καλοσχεδιασμένου αντικειμένου είναι εύκολο να βρεθούν και η τεχνική της κατασκευής του είναι επίσης εύκολο να υλοποιηθεί.
5. Ένα αντικείμενο έχει καλό design όταν έχει μεγάλη διάρκεια ζωής. Η τοστιέρα του παραδείγματός μας πρέπει να αντέξει σε καθημερινή χρήση για αρκετά χρόνια και όχι να τα “φτύσει” μετά από μερικά τοστ.
6. Ένα αντικείμενο έχει καλό design όταν είναι ανθεκτικό. Να αντέχει σε κακομεταχείριση και χρήση κάτω από ακραίες συνθήκες. Π.χ. μια καρέκλα πρέπει να αντέχει να κάτσει ένας χοντρός πάνω της.
7. Ένα αντικείμενο έχει καλό design όταν είναι εργονομικό. Η εργονομία είναι ολόκληρη επιστήμη, αλλά ,για να το απλουστεύσουμε, η σωστή εργονομική σχεδίαση συνεπάγεται τη μικρότερη δυνατή προσπάθεια, τη μικρότερη δυνατή καταπόνηση, τις λιγότερες κινήσεις, τη μικρότερη δυνατή έκθεση σε κινδύνους ή επιβλαβείς συνθήκες . Π.χ. η καρέκλα του παραδείγματος θα πρέπει να είναι έχει το σωστό ύψος για να μην “πιάνονται” τα πόδια, τη σωστή κλίσηγια να μην καταπονείται  η πλάτη, το κατάλληλο υλικό για να μην προκαλούνται αλλεργίες, κλπ.
8. Ένα αντικείμενο έχει καλό design όταν είναι οικονομικό, όταν η τιμή του (αλλά ενδεχομένως και το κόστος λειτουργίας του)  είναι προσιτή στο μέσο χρήστη. Αυτό δεν σημαίνει ότι απαραίτητα πρέπει κάτι να είναι φτηνό για να έχει καλό design, σημαίνει όμως ότι διάφορες ακρότητες και υπερβολές -ιδίως σε είδη πολυτελείας- όπως πανάκριβα ρολόγια και σακ βουαγιάζ ή χρυσές βρύσες και κινητά με μπριγιάν θεωρούνται εξ ορισμού κακό design.
9. Ένα αντικείμενο έχει καλό design όταν είναι όμορφο (ας μην κάνουμε άλλα σχόλια εδώ. Το τι σημαίνει “όμορφο” και αισθητικά ωραίο είναι μέγιστο φιλοσοφικό ζήτημα και, επιπλέον, εντελώς προσωπικό και υποκειμενικό).
10. Τέλος, υπάρχει και κάτι ακόμα που αφορά μόνο καινούργια πράγματα: η πρωτοτυπία. Ένα καινούργιο αντικείμενο για να έχει καλό design θα πρέπει να φέρνει καινούργιες ιδέες, να προτείνει νέες χρήσεις, να είναι καινοτόμο, να εκπλήσσει. Αλλά αυτό όπως είπαμε αφορά μόνο καινούργια αντικείμενα, γιατί το καλό design μπορεί να αναφέρεται και σε κάτι παλιό.

Δύο ακόμα επισημάνσεις:

• Στην πράξη είναι δύσκολο ένα αντικείμενο να καλύπτει και τα 10 σημεία. Γι’ αυτό και ένα 70% μόνο από αυτά -7 στα 10- είναι ίσως αρκετά για να χαρακτηρίσουν κάτι σαν “καλό design”.

• Μιλήσαμε μόνο για “αντικείμενα”. Μάλλον όμως είναι περιοριστικός αυτός ο όρος. Όλα αυτά τα κριτήρια θα μπορούσαν κάλλιστα να χρησιμοποιηθούν σε οτιδήποτε έχει σχέση με την ευρύτερη έννοια του “σχεδιασμού”: για software, για επιχειρήσεις, για συστήματα, για νομοθετήματα. Με μια, κάπως, διασταλτική χρήση των κριτηρίων μπορούμε να βάλουμε σ’ αυτό το καλούπι κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα που απαιτεί σχεδιασμό. Εκτός, βέβαια, από την πραγματική Τέχνη.

Ο έλεγχος των blogs. Άλλο ένα σύμπτωμα

Προσθέτω τη δική μου φωνή στις αντιδράσεις για την πρόθεση της κυβέρνησης να νομοθετήσει για τον έλεγχο των blogs.

Πιστεύω ότι αυτή η ιστορία είναι άλλο ένα  σύμπτωμα της παθογένειας της ελληνικής πολιτικής ζωής. Άλλο ένα δείγμα των ελαττωμάτων και  των αδυναμιών που έχουν να επιδείξουν αυτοί που μας κυβερνούν. Όπως:

• Άγνοια.
• Φασιστική νοοτροπία.
• Διαπλοκή με τα ΜΜΕ.
• Αναποτελεσματικότητα.

Και ακόμα:

• Θλιβερός επαρχιωτισμός.
• Κακία και εκδικητικότητα
• Έλλειψη κοινής λογικής
  
• Οπισθοδρομικές αντιλήψεις.
• Συντηρητισμός
• Ανασφάλεια

Και κυρίως, στην περίπτωση, αυτή:

• Προσωπικά κίνητρα. Αυτοί που μας κυβερνούν μπορεί να είναι αδρανείς και αδιάφοροι για τα καυτά προβλήματα της χώρας, (η κρίση, η εγκληματικότητα, η φτώχεια, η ανεργία) όταν όμως θιγούν προσωπικά, αναλαμβάνουν δράση! Η όλη ιστορία με τη νομοθεσία για τα blogs ξεκίνησε από το κράξιμο που έφαγε  υπουργός για τα ερωτικά του τσιλιμπουρδίσματα.

Υ.Γ. Η Ελλάδα πρέεπει να είναι η μόνη χώρα στον κόσμο όπου το blogging -χάρη στα ΜΜΕ- αρχίζει να θεωρείται από την κοινή γνωμη σαν κάτι καταχθόνιο και κακό

Πτυσσόμενη βιβλιοθήκη. Μια έξυπνη πρόταση!

Σε σύμπτυξη

Ένα πρωτότυπο και μοντέρνο σχέδιο για βιβλιοθήκη. Και σε αντίθεση με άλλα αντικείμενα του σύγχρονου design είναι και εύχρηστη.

Σε πλήρη ανάπτυξη