Εφτά πολιτικοί με ανυπόφορο τουπέ

Είναι πολλά αυτά που με ενοχλούν με τους πολιτικούς. Αυτό που μου τη δίνει περισσότερο, είναι το τουπέ που έχουν: αυτό το ύφος των χιλίων καρδιναλίων που αποκτούν, κυρίως όταν καταλάβουν κάποιο υπουργικό θώκο.

Αυτοί που κατά τη γνώμη μου έχουν το πιο απωθητικό ύφος:

  1. Ο Θοδωρής Ρουσσόπουλος (καμιά έκπληξη εδώ, νομίζω). Το ύφος του αποπνέει «‘είμαι πολύ σπουδαίος , και με ενοχλεί να απαντώ σε ερωτήσεις, και έχω πολύ πιο σημαντικά πράγματα να κάνω από το να ασχολούμαι μαζί σας«. Η εικόνα του  χειροτερεύει αν συγκριθεί και με την συμπαθητική και agreeable περσόνα που πρόβαλε όταν ήταν ένας απλός  τηλε-δημοσιογράφος.  Τον φάγαν λάχανο πάντως, τζάμπα το ύφος.
  2. H Άννα Διαμαντοπούλου. Αναρωτιέμαι αν είμαι ο μόνος που την βρίσκει αντιπαθητική. Το λέω αυτό γιατί διάφορες φυλλάδες προσπαθούν να μας πείσουν ότι είναι χαρισματική προσωπικότητα και θα της άξιζε η αρχηγία του ΠΑΣΟΚ. Φαίνεται να το έχει πιστέψει και η ίδια και έχει αυτό το ακατάδεχτο και αυστηρό ύφος, σαν να μυρίζει κακά!  Κάποιος πρέπει να της πει να χαμογελάει περισσότερο και να χαμογελάει αληθινά. Χαλάρωσε λίγο, κορίτσι μου, είσαι κοινή θνητή.
  3. Ο Γιώργος Αλογοσκούφης. Απορώ που δεν έχει επισημάνει κανείς πως ο τρόπος που περπατάει (τουλάχιστον μπροστά στις κάμερες) είναι γελοίος: πολύ αργά, με τους ώμους πίσω, σαν να ‘χει καταπιεί μπαστούνι. Γενικά το ύφος και η γλώσσα του σώματος εκπέμπει το μήνυμα «είμαι πολύ άνετος, και φοβερός οικονομολόγος, και έχω τα πάντα υπό έλεγχο, και είστε όλοι αδαείς«. Κάποιος πρέπει να του πει να περπατάει πιο γρήγορα για να μη φαίνεται αργόσχολος (αν και τώρα πια δεν έχει σημασία).
  4. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Έχει πολύ μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του αλλά την καλύπτει έντεχνα μπροστά στις κάμερες. Αν τον δεις όμως off guard έχει ένα ανυπέρβλητο τουπέ αυτοκρατορικής δυσφορίας.
  5. Ο Αλέξης Τσίπρας. Έχει αυτό το στυλάκι «είμαι  πολύ cool και νέος, και εσείς είστε άσχημοι, μικροαστοι, οπισθοδρομικοί και γέροι«. Κάποιος πρέπει να του πει να μη μισοκλείνει τα μάτια όταν μιλάει, σαν πιτσιρικάς που μιμείται πιστολέρο σε σπαγγέτι-γουέστερν.
  6. Ο Κώστας  Καραμανλής. Το ελαφρυντικό του είναι ότι, κατά βάθος,  δεν πρέπει να παίρνει τον εαυτό του πολύ στα σοβαρά, αλλά κάποιος άσχετος image maker του έχει εμφυσήσει αυτό το επίπλαστο στυλ βλοσυρής αποφασιστικότητος που δεν του πάει καθόλου. Κάποιος πρέπει να του πει ότι το να περπατάς σαν πεχλιβάνης με τσαμπουκαλεμένο ύφος δεν σε κάνει καλύτερο πρωθυπουργό.
  7. Ο Κωστής Χατζηδάκις. (Προσωπική μου αντιπάθεια) Δεν είναι τόσο το ύφος του, αλλά περισσότερο τα λεγόμενά του που δείχνουν κάποιον που το ‘χει πάρει πολύ πάνω του επειδή είναι νέος, επειδή θεωρεί ότι είναι καλός manager, επειδή είναι golden boy, επειδή οι άλλοι είναι άχρηστοι, επειδή, επειδή… Όλα αυτά, σε συνδυασμό με παντελή έλλειψη αποτελεσμάτων και απουσία πραγματικής επαγγελματικής εμπειρίας, μου τη δίνουν στα νεύρα.

Όλοι οι παραπάνω μεγαλόσχημοι φαίνεται να περιμένουν από όλους εμάς, τους παρακατιανούς, να είμαστε ευγνώμονες που καταδέχονται να ασχολούνται με την πολιτική και να μας κυβερνούν.

Η συμβουλή μου είναι ότι πρέπει να κάνουν ό,τι μπορούν για να απαλλαγούν από αυτήν την εικόνα. Τους κάνει ζημιά. Είναι ανωριμότητα να πιστεύεις ότι είσαι σπουδαίος και καλύτερος από τους άλλους επειδή η τύχη σταθηκε καλή μαζί σου και σου χάρισε τιμές και αξιώματα. Θα πρέπει να αρχίσουν να φαίνονται πιο φιλικοί, πιό ανθρώπινοι  και πιο καταδεκτικοί προς τα έξω, αλλά για να γίνει αυτό θα πρέπει να αισθάνονται πιο ταπεινοί μέσα τους.

Τελικά τώρα που το ξανασκέφτομαι όλο αυτό το τουπέ και η τρέλα του μεγαλείου είναι απλά ανωριμότητα, ανασφάλεια, έλλειψη κοινής λογικής και απουσία πολιτικού ενστίκτου.

Υπάρχουν βέβαια και άλλοι πολιτικοί που προφανέστατα έχουν μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους αλλά έχουν την εξυπνάδα να το κρύβουν. Παραδείγματα:

Η Ντόρα Μπακογιάννη (φαίνεται να την τρώει και η αγωνία για το μέλλον), ο Πάγκαλος (τους έχει όλους χεσμένους, αλλά δεν είναι πια πρωθυπουργίσιμος), ο Δημήτρης Αβραμόπουλος (τον κοροϊδεύουνε «μεγάλο χατμάνο», αλλά είναι πολύ πιο προσηνής και πολύ πιο αποτελεσματικός από ό,τι προσπαθούν να μας πείσουν).

Είναι και κάποιοι άλλοι που παραλίγον να μπουν στη λίστα, όπως ο Λιαπης (έχει ύφος, αλλά δεν είναι περιφρονητικό, φαίνεται να είναι απλώς στον κόσμο του), η Κανέλλη (έχει απαξιωτικό προς ολους ύφος, αλλά την πάω), η Βάσω Παπανδρέου (ίσως απλά να είναι βαριεστημένη), ο Πέτρος Δούκας (βαθιά υπερόπτης, προσπαθεί ανεπιτυχώς να το κρύψει), ο Τσοχαντζόπουλος (παλιά είχε πολύ ύφος, αλλά του έχουν πέσει τα φτερά). Και άλλοι πολλοί. Αλλά  για να πούμε και του στραβού το δίκιο, δεν γίνεσαι πολιτικός αν δεν έχεις κάποια τέτοια απωθημένα μέσα σου.

Και κάποιοι πολιτικοί που φαίνεται να είναι στον αντίποδα, που η δημόσια περσόνα τους δεν έχει ίχνος σπουδαιοφάνειας (κατά τη δική μου, ταπεινή, άποψη): Ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Προκόπης Παυλόπουλος, ο Νικήτας Κακλαμάνης, ο Χρυσοχοΐδης. Ίσως και μερικοί ακόμα.

Explore posts in the same categories: Πολιτικά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: