Ένα εξαιρετικό μοντέλο αποφάσεων

Από το blog του Μίμη Ανδρουλάκη (http://mimisandroulakis.blogspot.com/) και από το άρθρο με τίτλο Τα διλήμματα του Γεωργού,    αντιγράφω ένα απόσπασμα που μου άρεσε ιδιαίτερα (αφορά το απίστευτα βαρετό -για νορμάλ ανθρώπους- θέμα της κρίσης στο ΠΑΣΟΚ, αλλά το ενδιαφέρον του έγκειται στο ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί πολύ ευρύτερα):

Τι να κάνουμε”, με το δένδρο του ΠΑΣΟΚ; Έχουμε τα ίδια περίπου διλήμματα, τις ίδιες επιλογές με έναν καλλιεργητή.

Πρώτη επιλογή: Δεν κάνεις τίποτε. Το Do Nothing. Δεν είμαστε σε θέση τώρα να κάνουμε κάτι που θα το κάνει καλύτερο. Ενεργητική αναμονή, άσε να ρίξει τις πρώτες “βροχές” και βλέπουμε! Άσε την κρίση να κάνει τη δουλειά της, να δείξει τις νέες ευκαιρίες.

Δεύτερη επιλογή: Γερό κλάδεμα να το φέρεις σε νέο σχήμα, να το ζωντανέψεις. Και ποιος θα διαλέξει τα ξερά και τα σάπια κλαδιά; Θέλει «καλό» και έξυπνο χέρι κλαδευτή και άντε να το βρεις.

Τρίτη επιλογή: Και κλάδεμα και “μπόλιασμα” για να προκύψουν νέες διασταυρώσεις, νέες ποικιλίες, νέες γενετικές παραλλαγές, νέα υβρίδια, με τα δεδομένα του 21ου αιώνα. Ανασύνθεση, εκ νέου ίδρυση αλλά δεν είναι κι εύκολο να βρεις τα νέα “μάτια”, τα νέα φύτρα και τον καλό “κεντριστή”.

Τέταρτη επιλογή: Όσο κι αν το πονάς το κόβεις στον κορμό, να βγάλει νέες παραφυάδες. Ναι, αλλά έχεις υπομονή να αργήσει ο καρπός; Η αναμονή θα σε τρελάνει. Έμαθες στα εύκολα και γρήγορα “κέρδη”. Συνήθισες στις εύκολες απαντήσεις.

Πέμπτη επιλογή: Ξεπάτωμα και φύτεμα καινούργιου δένδρου. Και αν δεν “πιάσει” ρίζες και μείνει στον αέρα; Και αν δεν “βρέξει”; Μεγάλο ρίσκο. Και με ποια “χέρια”, ποιες εφεδρείες σε νέα πρόσωπα και νέες ιδέες, με ποια διανοητικά και ψυχολογικά αποθέματα θα το επιχειρήσεις;

Καμία επιλογή τώρα δεν είναι εύκολη. Η χαμένη στιγμή δεν επιστρέφει ποτέ η ίδια. Ξαναγυρίζεις στις ρίζες αλλά αυτές έχουν μετακινηθεί, το έδαφος έχει μετατοπισθεί από σεισμικές δονήσεις.

Δεν γνωρίζω αν ο πολυσχιδής και πολυμαθής κ.Ανδρουλάκης ξεσήκωσε το παράδειγμα του καλλιεργητή από κάπου. Μια πρόχειρη έρευνα στο διαδίκτυο δεν ήταν διαφωτιστική. Από τη βιβλιογραφία, το πλησιέστερο κείμενο προς αυτό το concept, που μπορώ να θυμηθώ, είναι η Παραβολή του Σπορέως από την Καινή Διαθήκη. Αν πρόκειται για επινόηση του κ. Ανδρουλάκη, μπράβο του, πρόκειται για εξαιρετικό εύρημα.

Σε κάθε περίπτωση, θεωρώ ότι αυτό το πέντε σημείων δίλημμα (αν και, γλωσσικά, είναι λάθος πλέον ο όρος δίλημμα) είναι ένα έξοχο μοντέλο για λήψη αποφάσεων. Και όχι μόνο, βέβαια, για την κρίση στο ΠΑΣΟΚ. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί -σαν υπόδειγμα προβληματισμού και επιλογής εναλλακτικών λύσεων- σε πλήθος καταστάσεων: από εθνικά ζητήματα και επιχειρηματικές αποφάσεις  μέχρι σε εξατομικευμένα προβλήματα, όπως η ζωή ή οι ερωτικές σχέσεις.

Παρεμπιπτόντως, δεν θα πρέπει να μας διαφύγει ένας ενδιαφέρων συσχετισμός: τα «Διλήμματα του Γεωργού» μεταφράζονται πολύ εύκολα σε «Διλήμματα του Γιώργου«. Ένας συσχετισμός που αν δεν ήταν στις προθέσεις του συγγραφέα του άρθρου (πράγμα όχι και τόσο πιθανό), σίγουρα έγινε υποσυνείδητα.

Explore posts in the same categories: Απόψεις που μου άρεσαν, Management

Ετικέτες: ,

You can comment below, or link to this permanent URL from your own site.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: