Ζιντάν. Η πραγματική ιστορία

Πολύ κουβέντα και πολλές αναλύσεις στην μπλογκόσφαιρα για την κουτουλιά του Ζιντάν στον τελικό του Μουντιάλ.

Μου άρεσε και αυτό που είπε ο Ανδρουλάκης: «Ο Ζιντάν υπήρξε ο σκηνοθέτης της ίδιας του της αποτυχίας. Αυτό στην ψυχολογία λέγεται ματαίωση.» Έξυπνο αλλά όχι βαθυστόχαστο και, για λόγους που θα εξηγήσω πιο κάτω, ανακριβές.

Το ερώτημα είναι γιατί πραγματικά ο Ζιντάν παρασύρθηκε και έδωσε αυτην την ιστορική κεφαλιά. Ερώτημα που παραμένει αναπάντητο. Δόθηκε από τον ίδιο μια εξήγηση (του βρίσανε, είπε, τη μάνα) αλλά δεν φάνηκε να πείστηκε κανένας. Από την άλλη μεριά, σε όλες τις αναλύσεις και τα δημοσιεύματα υπάρχει ένας λανθάνων θαυμασμός για τη χειρονομία του Αλγερινού: καλά του έκανε του παλιοπούστη του Ματαράτσι, γνωστού ξυλοκόπου και σακατευτή ποδοσφαιριστών (που του έβρισε και τη μανούλα του).

Θα μου επιτρέψετε να προσθέσω τη δική μου εκδοχή για το τι πραγματικά «ώθησε» το συμπαθή  Ζιζού να ρίξει την κεφαλιά.

Καταρχήν να καταθέσω τρεις παραμέτρους που αφορούν το ποδόσφαιρο και που όλοι –οι αθλητικογράφοι τουλάχιστον- ηθελημένα παραβλέπουν και υποβαθμίζουν για να μη βλάψουν –τρομάρα τους- το άθλημα:

 

1)      Το σύγχρονο ποδόσφαιρο είναι ένα βίαιο σπορ. Και δεν εννοώ τα δυνατά μαρκαρίσματα. Εντός και εκτός φάσεων πέφτει –στα μουλωχτά- άγριο ξύλο. Εκτός από την πατροπαράδοτη «σκαριά» (πάτημα-χτύπημα με τις τάπες) άλλα, εξόχως διαδεδομένα, μέσα είναι η αγκωνιά, η κεφαλιά, η γονατιά, η μπουνιά, το χτύπημα με προτεταμένα δάχτυλα. Οι πιο δημοφιλείς στόχοι: οι αστράγαλοι, οι όρχεις, το στέρνο, τα πλευρά, τα μάτια(!) και, για πιο θανάσιμα χτυπήματα, ο λαιμός. Εννοείται ότι όλα αυτά δε γίνονται μόνο  πάνω στις διεκδικήσεις  αλλά και στις στημένες φάσεις. Η τηλεόραση αποφεύγει να δείξει, π.χ., το χαμό που γίνεται στα κόρνερ όταν οι παίκτες προσπαθούν να πάρουν θέσεις. Πέφτουν κορμιά. Φαντάζομαι ότι στις προπονήσεις των μεγάλων ομάδων, που δεν αφήνουν τίποτε στην τύχη, θα περιλαμβάνεται και training σε full-body contact fighting. Δεν ξέρω αν πραγματικά γίνεται αυτό, αλλά αν ήμουν manager σε κάποια ομάδα θα προσλάμβανα ειδικό επί των πολεμικών τεχνών. Το ποδόσφαιρο εξελίσσεται σε ιδιαίτερο είδος martial art, με τις δικές του τεχνικές.

2)      Το σύγχρονο ποδόσφαιρο δεν είναι ευγενές σπορ. Σε όλους τους αγώνες, και στα 90’, οι παίκτες βρίζονται χυδαία. Μπορεί στο τέλος του αγώνα, μπροστά στις κάμερες, να αγκαλιάζονται και να αλλάζουν φανέλες, αλλά προηγουμένως έχουν αποδυθεί σε έναν εξωφρενικό σχολιασμό για τη μητέρα την αδελφή, τον πατέρα, τα πεθαμένα, τη ράτσα, την εμφάνιση, τον ανδρισμό, το σόι, το χωριό, το Θεό του αντιπάλου. Και μιλάμε για αγώνες που εξελίσσονται ομαλά, γιατί καμιά φορά χάνεται ο (αυτό)έλεγχος και το ξύλο και το βρισίδι συνεχίζεται και στα αποδυτήρια. Εκτός από το κανονικό ξύλο και το ανηλεές βρίσιμο υπάρχουν και ενδιάμεσοι τρόποι αποθάρρυνσης του αντιπάλου όπως φτυσίματα (πολύ συνηθισμένο), άσεμνες χειρονομίες (π.χ. πιάσιμο κώλου ή και κωλοδάχτυλο), τράβηγμα φανέλας και σορτ κλπ.(μιλώντας για ύβρεις θυμήθηκα που στην Τούμπα κάποτε «βρίζανε» τον Καρεμπέ σαβουρογάμη. Πολύ πετυχημένο για όσους θυμούνται την κυρία Καρεμπέ)

 

Οι μεγάλοι παίκτες γίνονται μεγάλοι για πολλούς λόγους. Μια βασική προϋπόθεση είναι να αντέχεις το ξύλο (αν οι αστράγαλοι σου δεν αντέχουν τα συνεχή κλαδέματα δεν θα έχεις διάρκεια.) Μια άλλη προϋπόθεση είναι να ρίχνεις ύπουλο και αποτελεσματικό ξύλο, αλλιώς ο αντίπαλος δε σε σέβεται (ο Δομάζος διηγείται ότι σε ένα φιλικό αγώνα με τη Σαντος ο Πελέ του είχε χώσει τα δάχτυλα στα μάτια με αποτέλεσμα να μη βλέπει για μερικά λεπτά). Άλλη προϋπόθεση είναι να διατηρείς την αυτοκυριαρχία σου. Αν γίνεσαι έξαλλος κάθε φορά που  κάποιος διατυπώνει ένα αρνητικό σχόλιο για τη μητέρα σου, δεν πρόκειται να κάνεις καριέρα στο ποδόσφαιρο. Ο Ζιντάν όμως έκανε μεγάλη καριέρα, χωρίς αμφιβολία. Και ξύλο έφαγε (και έδωσε, βεβαίως) και βρισιές λούστηκε και ρατσιστικά σχόλια άκουσε, χωρίς όλα αυτά να τον εμποδίσουν να παίξει, για πολλά χρόνια, μεγάλη μπάλα. Το ερώτημα λοιπόν που πρέπει να μας απασχολήσει δεν είναι πώς είναι δυνατόν ο Ζιντάν να κάνει κάτι τέτοιο, αλλά για ποιο λόγο πραγματικά χτύπησε με τόσο φανερό τρόπο και μάλιστα δι’ ασήμαντον αφορμήν.

 

Εδώ έρχομαι να θέσω μια τρίτη παράμετρο, ως κλείδα ερμηνείας (μεγάλε!) αυτής της συμπεριφοράς:

 

3)      Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο όλοι ντοπάρονται. Μπορεί η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή να κρατάει τα προσχήματα σε σχέση με τη χρήση αναβολικών, η FIFA όμως δεν έχει τέτοιες ευαισθησίες. Οι έλεγχοι είναι υποτυπώδεις. Στο μουντιάλ τα αποτελέσματα των τεστ έβγαιναν μετά 2 εβδομάδες! Μόνο οι μαλάκες πιάνονται για χρήση αναβολικών. Οι ποδοσφαιριστές δεν χρειάζεται να κρύβονται σαν το φουκαρά τον Κεντέρη που έτρεχε σε όλη τη –νέα- Μέση Ανατολή για να αποφύγει τους ελέγχους. Οι ποδοσφαιριστές είναι στο απυρόβλητο. Ιδίως αυτοί των μεγάλων ομάδων.  Οπότε όλοι ντοπάρονται. Πως αλλιώς να αντέξεις μια περίοδο με 70 αγώνες και που σε κάθε αγώνα πρέπει να τρέχεις για 90’ πάνω κάτω, διανθισμένα με 5-6 τουλάχιστον σπριντ. Εδώ ένας αθλητής στίβου κάνει μια κούρσα σε ένα μητινγκ και μετά πρέπει να κάθεται 2-3 βδομάδες για να συνέλθει! Παραπέμπω και στα απομνημονεύματα του Σουμάχερ τερματοφύλακα της Εθνικής Γερμανίας στο Μουντιάλ του 1982 (νομίζω), όπου θέλοντας να δικαιολογηθεί για  το ειδεχθές σακάτεμα ενός αντιπάλου τότε, ομολογεί με παρρησία ότι ήταν τόσο stoned, τόσο φτιαγμένος από τα αναβολικά που δεν έβλεπε μπροστά του, δεν ήξερε τι έκανε. Και καρφώνει ότι όλοι οι παίκτες σε εκείνο το τουρνουά παίρνανε τα αναβολικά με τις φούχτες. Και αυτά, 25 χρόνια πριν!

 

Αυτή είναι η ερμηνεία μου για την ιστορική κουτουλιά. Ο Ζιντάν ήταν τόσο φτιαγμένος που δεν έβλεπε πιά μπροστά του. Ποιος ξέρει τι είχε πάρει για να τον κάνουν να αντέξει 120’ σκληρού αγώνα, μετά από 80 αγώνες φέτος, μετά από 34 χρόνια ζωής.

 

Η κουτουλιά ήταν απλά μια παρενέργεια των φαρμάκων.

Explore posts in the same categories: Αθλητικά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: